PANAW SA KINABUHI UBAN NI FR. RANNIE

1 Panaw sa Kinabuhi sa Unang Adlaw sa Semana Santa

Nagalagiting gihapon and kainit sa adlaw bisan alas 2:30 na kadto sa kahaponon sa dihang mitungas kami sa bungtod sa Kahimayaan uban ni Fr. Rannie Verina. Ikaduha na kini ka higayon nga mitungas kami sa maong bungtod nga nahimutang sa tuong bahin sa Sitio Trangka haron sa pagsaulog sa “ Pilgrimage of Life” o Panaw sa Kinabuhi.

Niining tuiga, gitunong namo ang among pagtungas sa unang adlaw sa Semana Santa nga mao ang pabindita sa lukay. Lahi niadtong ning-aging tuig nga diin si Fr. Dindo Pepito ang nagsaulog sa gipatigayon nga mesa didto sa tumoy sa maong bungtod, nga ang dala sa mga katawhan sa ilang pagtungas mao ang mga “placards” nga diin nahipatik didto and mga bersos sa bibliya nga naghatag ug inspirasyon ug pahimangno sa katawhan. Apan niining tuiga sa among pagtungas dili na “placards” and dala kun dili mga lukay na kini haron mabinditahan.

Gihimo ang unang pagbindita sa lukay niadtong adlawa sa alas 4:30 sa kaadlawon sulod sa simbahan sa wala pa sugdi ang unang mesa sa Proper Tagbino ug ang ikaduha mao na kadtong didto sa tumoy sa bungtod sa wala pa magsugod ang mesa nga gipatigayon in Fr. Rannie.

Akong nasaksihan nga mas daghan ang katawhan nga ningkuyog sa panon sa pagtaklas sa Bungtod sa Kahimayaan niadtong tungora kung itandi kini sa ning-aging tuig. Mas daghan ang katawhan ng ningsuporta ug nakiglambigit sa maong kalihokan tungod kay nasayran man sa tanan nga katapusan na namong pagsaulog sa Semana Santa uban ni fr. Rannie kay idestino na man siya sa laing dapit.


11 Ang Pulong sa Diyos maoy Inspirasyon sa Katawhan

Ang maong senaryo nahitandi nako sa tinuoray namong panaw sa kinabuhi uban ni Fr. Rannie. Sa among panaw uban kaniya daghan ang nahikatulog nga mga kasing-kasing nga iyang gipukaw, daghan ang mga linghod pa sa pagtuo nga inanay niyang gipahinog ug daghan ang mga nawad-an ug paglaum sa kinabuhi nga karon nkabaton na niini.

Bisan pa man sa dakong krisis nga among giatubang apan malipayon kami luyo sa among pagpaningkamot sa pakigbugno sa kalisud sa panginabuhi basta anaa lang siya kanunay uban sa among panaw ug magahatag ug inspirasyon pinaagi sa pulong sa Diyos ug sa iyang makatandog nga “homily” o sermon sa matag higayon nga ihalad and santos nga mesa.

Ug bisan pa gani sa uban namong mga kaigsuonan nga maingon natong nakapsan sa higayon sa pabisista sa balay sa Diyos, apan sa higayon nga madungog nila ang tingog ni Fr. Rannie sa iyang pagmesa kay gigamitan man kini ug trumpa , motuhop gayud sa tagsatagsa nila ka mga kasingkasing ang iyang mga pulong nga naghatag ug kinabuhi.

Apan dili mahimong kinabuhi ang maong pulong kung dili nato pagapuy-an. Apan sa mga linghod pa nga pagtuo, usa na kini ka tikang alang sa dugang namong pagtubo. Alang usab ni Fr. Rannie dili masayon alang kaniya ang pag-ugmad ug pagpatubo sa maong pagtuo.

Bisan pa man wala nako masinati ang kadaghanan apan nasayod ako nga ang matag usa ka linalang naningkamot pagtul-id sa tagsatagsa namo ka kakulangan ug kahuyangan. Usa niini mismo mao si Fr. Rannie. Bisan pa man sa iyang pagkapangulo sa simbahan ug pagkaalagad sa Diyos apan giangkon niya sa tumang pagpaubos nga sama usab siya kanamo mahimong masipyat usab sa iyang mga lakang.

Apan ang pulong sama sa usa ka binhi. May mga binhi nga natunong sa tambok nga yuta ug may binhi nga natunong sa pansil ng yuta. Ang mga binhi ng natunong sa tambok nga yuta dali nga miturok ug mitubo.

Mao kini ang binhi nga wala magtan-aw sa sayop sa uban apan naningkamot pagtubo ug ninglahutay ug gustong makat-on ug puy-an ang maong pulong.Ug diha sa ilang panimalay gisugdan nila sa hilom ang pag_ugmad ang ilang nakat-unan. Ug nakita nila nga adunay kausaban ang dagan sa ilang kinabuhi.

Ang magbabasa ning maong tapiko sa hilom makapamatuod nga tinuod kining akong sinulat kay ila kini mismo nga nasinatian.


111 Pagdinaitay sa mga Parokyano diha sa mga Kalihokan

Adunay dakung kausaban ang mihora sa katawhan dili lamang sa lumolupyo sa Tagbino kun dili sa ubang dapit usab nga nahisakop sa San Isiro Mag-uuma Chaplaincy. Makita sa lihok sa katawhan ang kadasig ilabi na kun adunay pagahimuon nga kalihokan ang simbahan.


Sa matag adunay mga umaabot nga okasyon sa simbahan dili mawala ang pagsinalmotay sa nagkalainlaing dula alang sa kabatan-onan ug ingon man gani sa mga hamtong. Paagi kini ni Fr. Rannie haron magkasuod ang mga parokyano gikan sa nagkalain-laing kapilya ug ingon man makahatag usab kini ug pagsalig sa kaugalingon ug pagpalambo sa talento nga gipaangay sa Diyos sa tagsatagsa natong tanan.

Usa usab kini ka paagi nga makagawas kami sa among tension sa bug-at nga trabahoon ug lalum nga paminsaron ilabi na sa mga kaigsoonan namong mga mag-uuma ug mga nesgosyante nga kanunay lapyo ang kalawasan sa pagpaningkamot.

Diha sa among pagsuporta sa mga kalihokan sa simbahan ug sa mga dula nga gisalmotan, masinati sa katawhan ang kamaya sa tagsatagsa ka panagway ilabi na gayud sa dula sa basketball sa mga hamtong (balik-laro).

Kusog kayo ang mga syagit sa mga asawa ug sa uban nga ningsuporta sa ilang team nga gilabanan kun mosugod na ang maong dula. Sa among mga singgit sa kalipay sama ra nga nalimtan namo sa makadiyot ang among mga problema na matod pa sa kadaghanan sumpay sa atong kinabuhi.

Akong nasud-ong nga ang maong kalihokan wala magpili kung unsa man ang istados sa panginabuhi sa mga lumolupyo o parokyano, adunahan man o kabos basta kun unsa ang naa sa among kasingkasing usa lamang ang maong tumong, pagpakita ug pagdinaitay ug gugma sa usag-usa.


1V Damgo sa Katawhan

Samtang nanglabay ang mga takna, adlaw, semana ug mga bulan hagaan kanunay ang among mga kasing-kasing bisan pa man adunay mga intriga, problema ug mga pagsulay nga sa matag karon ug unya muhana ug hamlag sa among pag-tuo. Apan matag problema nga moabot giisip namong kabahin sa among pagtubo uban ni Fr. Rannie.

Apan adunay kinutuban ang tanan. Wala namo damha nga ang among pakig-uban kaniya mahisama ra diay sa usa ka damgo sa mahinanok namong katulogon. Sama ra nga nagadamgo kami nga puno sa kamabolokon, nga ang mga kabatan-onon ug mga hamtong madasigon ug maya kayo ang panagway nga ningsuposrta sa mga aktibidadis sa nagkalain-laing kalihokan ubos sa iyang pagpangulo.

Sama kami nga nagadamgo nga adunay kami’y nakit-an nga usa ka maanindot nga simbahan. Ug diha sa ningbarog nga simbahan, aduna kami’y napanan-awan nga sa matag karon ug unya may pipila ka katawhan nga mosaka ug manaug sa hagdanan uban sa nagkalain-lain nilang mga tumong. May nanag-ampo, may gusto mopadayag sa ilang mga plano sa umaabot, may nanghatod sa ilang gasa ug mga donasyon, may mga grupo sa kabatan-onan nga nagkanta ug may pipila ka kababayen-an nga nakapuliki ug bahig sa mga bulak alang sa usa ka dakong selebrasyon.

Pagkanindot gayud sa maong damgo. Daw dili na kami gustong mahigmata. Apan nihipugwat kami gikan sa mahinanok nga katulogon sa wala damha nga pahibalo nga gitaho kanamo ni Most Rev. Jose F. Advincula Jr. D.D. ang atong mahal nga Obispo sa Diocese sa San Carlos sa iyang unang pagbisita sa San Isisro Mag-uuma Chaplaincy sa Tagbino niadtiong Marso 3, 2002.


V Reaksyon sa Katawhan sa Kalit nga Kausaban sa Kadestinohan sa Kaparian

Mainiton ang pagsugat ang gihimo sa katawhan sa mahal nga Obispo niadtong adlawa diha sa Ratonda sa Crossing Tagbino. Usa ka maanindot kaayong pahimangno siha sa iyang sermon sa gipatigayon nga mesa ang nakapadasig kanamo sa wala pa sugdi ang kompermasyon sa kapin sa 300 kabook kabataan ug may pipila usab ka mga dagko.

Ug pagkahuman sa iyang paniudto nakighimamat siya kanamong mga sakop sa (GKK) Gagmayng Kristohanong Katilingban sa maong kapilyaniya. Didto iyang gidayeg ang mainitong suporta sa katawhan nga usa sa mga hinungdan sa dali nga pagtubo s San Isidro Mag-uuma Chaplaincy. Gikalipay kaayo namo ang komentaryo sa mahal nga Obispo.

Apan sa dihang gipahibalo na niya kanamo ang umaabot nga pag-usab sa kadestinohan sa tanang kaparian sa tibook Diocese sa San Carlos ug usa si Fr. Rannie ng ibalhin, kalit kami nga nahugno. Sa punto sa iyang pagpahayag, bisan maghimo pa kami ug petisyon o moligid kami sa paghilak nga sama sa usa ka bata, wala na gayoy kausaban ang maong plano. Nakatulo ang among luha niadtong tungora. Daw dili pa kami andam nga biyaan ni Fr. Rannie. Lisod kayo dawaton ang kamatuoran.

Sakit kaayo palandongon nga pipila na lg diay kaadlaw ang among pakig-uban sa usa ka pari nga sa diin wala kami anuguni sa pagbubo sa among suporta sa unsa man nga paagi tungod kay nasayod kami nga ang among paghimo sa ingon tugbang lamang sa iyang pagpakita sa iyang pagkugi haron madali ang pag-usbaw sa among simbahan.
Buot kaming matulog pag-sab ug ipilit pagbalik ug piyong ang among mga mata basin pa man masumpayan ang kaanindot sa among mga damgo ug himoon kining reyalidad kay nagalaom kami nga kun masumpayan pa unta ang mga katuigan ni Fr. Rannie uban kanamo, mahimong makab-ot namo ang anaa sa among mga damgo. Apan kinahanglan mahigmata kami sa kamatuoran ug moatubang sa laing adlaw sa among kinabuhi. Kinahanglang ipamatuod namo sa mahal nga Obispo nga ningtubo kami sa among pagtuo ug andam namong ipaambit si Fr. Rannie sa laing grupo sa katawhan nga nagkinahanglan kaniya.

Ipadala namo ni Fr. Rannie ang among panalangin ug mga pag-ampo haron sa ingon iampo usab kami niya nga matuman ang among mga damgo uban sa umaabot namo nga pari nga gikahinaman na namong makaila ug mahimamat.


VI Padayon sa Kalihokan sa Semana Santa

Huebes Santo kadto nga ning-adto kami sa San Carlos City haron sa pagpaminaw sa pag-anunsyo sa mahal nga Obispo sa bag-ong destinasyon sa mga kaparian. Ang gusto lang namong mahibaloan kun diin ang bag-ong destinasyon ni Fr. Rannie ug kun kinsa ang mopuli sa iyang dapit. Sa Brgy. Quezon nga nahisakop sa San Carlos City, Negros Occidental ang bag-o niyang destinasyon ug ang mopuli sa iyang dapit mao si Fr. Marcelino Bandico nga nailhan usab sa pangalan nga Fr. Dexie.

Buot namong makita si Fr. Dexie niadtong tungora ug magpaila nga kami ang umaaabot niyang parokyano sa San Isidro Mag-uuma Chaplaincy sa Tagbino. Apan wala namo siya mahimamat. Nagadali siyang mipauli niadtong higayuna sa Castellano Calatrava, Negros Occidental tungod siguro aduna siyay mga gibiyaan nga mga kalihokan didto.

Sa among pagapauli sakay uban kanamo si Fr. Rannie. Sugod sa naglikolikong dalan sa Mayon hangtod sa simbahan, among nasaksihan ang pipila ka kalakin-an nga nagkapuliki ug andam sa mga estasyon nga gituyoan ug himo ug entablado alang sa usa ka buhing drama nga pagasalmotan sa mga gibahin-bahin nga mga myembro sa GKK. Himoon kini sa Biyernes Santo sa kadlawon.

Nianang pagkagabii pagasaksihan na usab sa Plaza ang katapusang panihapon. Adunay gamay nga kalangan tungod kay brown-out man niadtong gabhiona apan nakatabang kaayo ug dako ang kahayag sa bulan haron mahinayon ang katapusang panihapon ni Fr. Rannie uban sa napulog duha ka apostoles. Aduna pa untay pasundayag sa video mahitungod sa kinabuhi ni Kristo sa binisaya nga pinulongan apan wala mahinayon tungod sa pagkawala sa elektrisidad.

Gihimo na lang sa uband sumasalmot sa aktibidadis sa kadlawon ang oag-ensayo niadtong gabhiona. Lawom na ang kagabhion nga namahulay ang mga tawo us sayo na usab sa pagkaugma ng ningbalikwas alang sa pagsaksi sa nagkalin-laning tema sa matag estasyon nga gihatagan ug kinabuhi pinaagi sa usa ka buhing drama.

Gusto ni Fr. Rannie nga mahimong solemno ang maong presentasyon pinaagi sa pagpaminaw pag-ayo sa dayalogo sa mga dramatista apan dili namo mapugngan ang pagpahiyom sa among kahimuot nga sama sa dili kami makatuo nga ang uban namong kaigsoonan mahibalo diay moarte ug ang uban naahat na lang sa pag-arte tungod kay wala nay laing nakuha sa maong papel.

Didto sa simbahan ang katapusang estasyon ug didto usab sa pagkatapos sa pasundayag gipasalamatan ni Fr. Rannie ang tanan nga nakiglambigit sa maong kalihokan.

Alas otso sa buntag gisugdan ang pagpangumpesal. Usa ako sa nangumpesal niadtong buntaga. Buot nakong taposon ang aking sinulat nga mao ang ikaunom nga pulong nga maoy gisangon kanako alang sa Siete Palabras nga pagasugdan sa ala una sa hapon. Ang ikaunom nga pulong mao ang “Natapos Na”.

Sa akong kaugalingong pagpanan-aw mahimong maundanon ang akong pagsulat niini kung unahon nako ang sakramento sa pagpangumpesal haron mahiangay ako sa matag pulong nga akong ibatbat.

Ang pagpangumpesal, sa akong kaugalingong pagsabot mao ang pagkuha sa garbo ug pagpaubos sa kaugalingon ug pag-angkon sa mga sipyat nga tikang sa atong kinabuhi nga nahimong babag kanato sa atong pagsunod sa mga pulong nga gitudlo kanato ni Kristo. Ug tuod man malamposon ang among “Siete Palabras” nga gipatigayon didto sa sulod sa simbahan. Bisan tuod wala mapuno ang lingkoranan sa simbahan sa mga nanambong apan madunog ra ang mga tingog sa magbabatbat sa haduol nga mga panimalay nga maabot sa gikusgon sa trumpa. Makapahinuklog ang pagpaambit gikan sa unang pulong ngadto sa ikapitong pulong ug gain nakahilak ang uban dungan sa ilang pagpamalandong.

Ug sa pagkabii nahinayon gayud ang pagpasalida sa kinabuhi ni Kristo didto sa Basketball Court. Daghan ang katawhan ug mga kabataan ang ningtan-aw sa maong salida. Bisan tuod gibati na ang uban ug kaduka tungod sa pagkakulang sa tulog apan gihuman nila ang maong salida.

Unang higayon sa akong kinabuhi nga nahilambigit ako sa maong kalihokan. Usa kini ka balaaonong selebrasyon nga bisan pa man lapyo sa mga prosisyon ug kulang sa tulog sa pagkabii sa mga preparasyon alang sa kalihokan sa pagka sunod adlaw, apan alang kanako ang maong kasinatian dili ko ikabaylo sa uban kong kong kahigalaan nga didto nagpalabay sa ilang bakasyon sa maainindot nga isla sa boracay.


V11 Mga Luha sa Pasko sa Pagkabanhaw

Lagsik ang among mga lakang paingon sa simbahan gikan sa Sitio Maloco diin nanukad ang mga kababayen-an sa prosisyon sa sugat niadtong kadlawon sa Pasko sa Pagkabanhaw.

Nadungog naman gud namo ang maanidndot nga tingog sa mga anghel nga nanag-awit. Si Fr. Dindo Pepito ang selebrante sa maong mesa ug didto kini gipatigayon sa gawas sa simbahan tungod siguro kay magutok ang mga tawo kun didto himuon ang mesa sa sulod kay may gidaghanon man kami.

Pagkanindot sa pagpasabot ni Fr. Dindo sa ebanghilyo. Ngaya kaayo ang panagway sa katawhan nga naghangad kaniya kay gisagulan man kini niya ug pasiaw. Nabasa nako sa ilang mga mata nga sa hilom nangandoy sila nga si Fr. Dindo na lang unta ang mahipuli ni Fr. Rannie matag adunay okasyon. Natagbaw kami sa klaro kaayo niyang pagpasabot mahitungod sa gugma alang sa isigkatawo.

Sa dihang natapos na ang paghalad sa maong mesa, gibati namo nga hingpit kaayo ang among pagsaulog sa Semana Santa. Sa wala pa ihatag ni Fr. Dindo ang katapusang panalangin, opisyal nga gipahibalo ni Fr. Rannie ang umaabot niyang destinasyon. Ug diha sa iyang pagpanamilit nanaw kaayo nako ang reaksyon sa uban nakong mga kaigsoonan nga atua sa karsada kay didto man ako naglingkod sa baluster sa tuong bahin sa simbahan duol sa kumbento.

Buot nakong lingawon ang akong kaugalingon sa iyang pagpahibalo kay dili na lagi bag-o alang kanako ang maong balita. Apan sa iyang pagpanamilit akong nasiplatan ng nag-iyahay na ug pahid sa luha ang akong mga tapad. Ningdungo ko sa may karsada ug napunting sa akong mga mata ang usa ka tawo nga samtang nagkugos ug bata dagko kaayo ang lusok sa mga luha ng nangagas gikan sa iyang mga mata. Miyanghag ako sa unahan apan walay usa nga wala maghilak, mabatan-on man o mahamtong.

Gipadayon ni Fr. Rannie ang iyang pakigpulong. Sa tumang pagpaubos, nangayo siya ug pasaylo kun aduna man kuno siyay nalabayan ug sakit nga mga pulong kay bisan tuod usa siya ka alagad sa Diyos, giangkon niya nga masayop usab siya ug Diyos lamang ang perpekto niining kalibotana.

Apan ningsamot hinoon ug pagpanghilak ang mga tawo tungod sa ilang kawili niya. Adunay mga tigulang nga nanagtuk-ong sa hagdanan nga nanagbakho ug bisan gani ang mga kalalakin-an nga lig-on ug kasingkasing nakatulo usab ang ilang mga luha. Daw gikumot ang akong kasingkasing sa akong nasaksihan. Bisan tuod nadawat na nako ang pagbiya ni Fr. Rannie kanamo apan naluoy kaayo ako sa ubang magtotoo. Nasayod ako kun unsa ang ilang gibati.

Gipasabot kami ni Fr. Rannie nga kinahanglan ipadayon namo ang among pagtuo uban sa bag-o namo nga pari tungod kay bisan ug lain-lain sila ug paagi apan usa lang ang ilang mga tumong. Ang paghimo sa katawhan nga balaan. Iya usab kaming gisultihan kun unsa kami kabililhon alang kaniya tungod kay kami ang pinakaunang gidala niya nga kapilyaniya ug sakit alang kaniya ang pagbiya kanamo kay napamahal na kami niya pag-ayo.

Ug dayon niyang sulod sa kumbento nga namahid sa iyang mga luha. Bisan tuod sakit ang akong gibati niadtong tungora apan nakapahiyom ako sa hilom kay sa paghatag ni Fr. Dindo sa iyang katapusang panalangin, daw wala nay nakadungog ug walay bisan usa nga ning-ingon ug "Amen".

Mao kini ang tipik sa kasaysayan sa among tinuod nga panaw sa kinabuhi uban ni Fr. Rannie. Nahisama kami sa panon sa katawhan nga nagabaktas tungas sa bungtod sa Kahimayaan didto sa Sitio Trangka niadtong unang adlaw sa Semana Santa sa tuig 2002, nga wala namo gibali ang kakapoy ug kakutas, nga sama ra nga bisan pa sa among pakigbugno sa kalisod sa panginabuhi apan nahimo gihapon namo ang pagpahiyom ug wala kami molunga kay nasayod kami nga sa tumoy sa maong bungtod adunay pulong nga nagahulat, pulong nga puno sa gugma, pulong nga nagahatag ug pag-laum ug pulong nga kinahanglan namong pagapuy-an sa among panaw sa kinabuhi.

UGSAD SANG KABUHI NI FR.TOTO

1967- A year of wonders and new discoveries. It was a time when Apollo 11 landed in the moon. While the world celebrating the success of the science and new technologies, Philippines was struggling for its social stability and change of democracy.

Felipe Bebing Narciso, nickname of “ Toto” saw the light on May at 9:00 o’clock in the morning in Faraon, Cadiz City, Philippines. He was the youngest son of Odon Narciso and Salvacion Bebing, the eldest of whom was Bhoy, followed by Ceasar then Chory, Neneth and Nonoy.

It was a period that some of the more comfortable sectors of society least affected by the economic, social and political tension ignored.

It was a period of unrest, rallies, chanting and shouting slogan in the streets and arrests of innocent Filipino people. Militant youth driven with convection and a newly found nationalism, arranged a multitude of issues against what it felt was decaying political governance.

Finally, things came to a head on September, when Marcos declared martial Law ostensibly to correct the in equities and injustices spawned by the concentration of wealth and power in the hand of a feudal few, defused anarchy in the streets and provide food, clothing, shelter and economic well-being to every man, woman and child in a new society.

This period of authorianism was lasted for 20 years and then it hurtled into infancy with the brutal assassination on August 21, 1983 of the opposition leader Benigno Aquino Jr. events finally culminated into what is today euphemistically called the EDSA revolution of 1986.

Fr. Toto belonged to a poor family whose roots came from a broken family. A maternal Patriarch, Felipe Bebing was one of the heads (Kabo) of Insular Lumber Company. Because of expertise in handling labor force in the lumber company he was transferred to Guam , a substation of export lumber of ILCO. Until then no one heard the whereabouts of Felipe Bebing. But certain Maxima Gallardo owned a small portion of land in Cadiz City, but because it was broke out in 1942- it was not properly manage and it was sold to Gil Lopez. A paternal patriarch was shattered with separation and abandon even his father Odon suffers with a broken family but did not lost hope with the help of their eldest sister Monica Narciso.

Fr. Toto was brought up in an aura of simple joys and aspiration in spite of poverty his father, Odon was employed mechanic until his retirement in Faraon, owned by Lopez Family, which the mother Vacion was a simple housewife. Vacion was a religious woman she used to go to church everyday. She has a devotion to the Sacred Heart of Jesus.

Odon had always hoped that one of his children would also be a mechanic. He did not failed Nonoy and Bhoy followed his footsteps.

Fr. Toto’s mother says they nicknamed Totoy to Fr. Toto after the Movie “Totoy Bato” of Fernado Poe Jr., a well known actor and a fanatic idol of his father. She adds that the name Felipe was taken after the Spanish King Philip, who was then taken a king of Spain during the discovery of the Philippines and she wanted to remember always his father Felipe Jr.

Fr. Toto was sickly even during the time of his birth although he was heavy and healthy body. There was a time, when he almost lost his life because of serious sickness, thanks to Mrs. Miling Ascalon, the owner and directress of the school who brought him to the hospital.


At home he used to gather fire wood in “Kalubihan” together with his neighbors, and during weekend he gave time for gatherings, sharing discussion with friends and “barkadas”.Fr. Toto finished his elementary education at Gil Lopez Elementary School, Fabrica Sagay City. Because of poverty and sickness, he often time absent in school but then he made an average grade in the school.

Fr. Toto once told a story, when he was four years old, that in the church observing the priest elevated the host and the chalice- “ it was so wonderful “ why the host and the chalice raised? He learned later that the sacristan was the one who ring the bells; it entered into his mind that he wanted to be a priest. The young mind, distracted by the other pursuits soon abandoned the thought.

As he grew older, Fr. Toto always getting in touch in the church, he became a leader in : Panimbahon” a priest less mass, “ bible sharing, and a teacher of charismatic prayer.

He get unvaried sin so many social activities, as a young man he admire Ninoy Aquino, at home he used to gather fire wood in “ Kalubihan” together with his neighbors and the during the week end they were gathering for sharing with friends and “barkada”.

There was a time, when he almost lost his life because of serious sickness, thanks to Mrs. Miling Ascalon. The owner and directress of the school who brought him to the hospital.

As the years passed by he learned to love God, to love the church and family and country.

Fr. Toto finished his elementary education at Gil Lopez Elementary School, Fabrica Sagay City. Because of poverty and sickness, he often time absent in school but then he made an average grade in the school.


During his High School days, he was not an excellent student. But he was trying his best for his studies…He became an escort of Miss Freshmen. Then he also experienced how to feel in love with a beautiful lady, but he did not take it seriously. But like any other normal teenager, Fr. Toto truly experienced of falling in love.

As the years passed by he learned to love God more deeply, to love the church, family and country. Fr. Toto, became involve of so many activities, he became a leader of Kristohanong K the charismatic movement, the Barangay sang Berhen, and an excellent catechist in his young age he was involved with faith and conviction that there’s nothing impossible in the hands of God- though poor but was able to stand rich in faith. He had joined in protest marches, wearing yellow shirts, listening to and joining discussion against Marcos dictatorship.
He got unvaried in so many social activities, as a young man he admired Ninoy Aquino

The calling of Fr. Toto did not stop and the hands of God are always with him. He experienced a very strong feeling for priesthood that the call was very much alive. He further claimed that the calling was becoming intense during one summer vacation when certain seminarian named Bro. Albert Aldia made a vocation campaign in the parish-he said “I want to be also like him” so he entered seminary.

In St. Joseph Seminary College, Diocese of Dumaguete. He was able to find a new home. There he started his journey towards his priesthood. His being religious in nature helped Fr. Toto easily adjusts the environment. Like other seminarians Fr. Toto experienced hardships, obstacles along his way and sometimes emptiness especially when he felt he was far from his loved ones. But he was determined to reach his goal that is one day he will become a good priest.

His first assignment was July 1999 to August 2000 as Parochial Vicar at Our Lady of Buensuceso, Guihulngan Negros Oriental. He offered masses to mountainous areas belong to that parish, he experienced walking three to four hours in order to reach his destination, but Fr. Toto did it not because of his obligation but for the love to serve as he experienced his completeness serving fellowmen in realization of his priesthood.

His second assignment was in St. Charles Borromeo, San Carlos City from 2001-2003 and the third Parish assigned to him was in St. Joseph Parish Sagay City from 2003 to 2004.



His first Parish Priest experienced was our Lady of Peace Parish at Dian-ay from 2004-2008 prior to his assignment here in Nuestra Senora de Guadalupe in Tagbino Vallehermoso Negros Oriental. Before he was assigned in Tagbino, he was able to develop the GKK of Dian-ay, restructured the church and improved the convent. He had done good and remarkable developments of the Parish of Dian-ay and what that counts most is the strong faith he instilled to the parishioners.

During the reshuffling of all priests last year, it was least of his expectations that he would be assigned in a beautiful valley where in Nuestra Senora de Guadalupe is located.


His smiling tsinito eyes while he is doing his homily captured back the hearts of the parishioners who sometimes were being weak and unstable. Fr. Toto in a way realized that gradually he nourished and nurtured faith by being a good example as a leader and by constantly active of religious activities that fit to the taste of the youth and of the matured individuals as well.



Fr. Toto could even do dancing and singing just to grace the parishioners in some significant events of the church.He has a progressive outlook in social and also in religious matters.

For now we are not thinking forward to another priest reshuffling but all we want is to savor the camaraderie people have started with the encouragement of the leader of our church who is Fr. Toto himself.

We feel lucky that his 10th priesthood anniversary falls in his assignment in our parish. By narrating his biography, it somehow reminded all of us to feel blessed that God generously providing us good priests to strengthen our belief being a Catholic Christian.